W letnie, upalne dni pan Edmund z kolegami chodził popływać na tamę na rzece Białce. Woda w rzece była wtedy tak czysta, że żyły w niej raki. Popływać też można było na cegielni. Przy stadionie był drewniany basen wybudowany jeszcze przed wojną, ale rzadko z niego korzystano. W zimie, gdy woda w basenie zamarzała, jeżdżono w nim na łyżwach, a piłkarze Orląt często grali tam w hokeja. Utworzyli nawet coś na kształt drużyny hokejowej – śmieje się pan Edmund Górka.

Kiedyś Franek, jeden z folksdojczów, przyjechał do Wrzosowa i upił się u sołtysa. Ci, którzy musieli z nim pić, schowali mu jego pejcz, aby nikogo nie pobił. Gdy Franek zauważył brak pejcza, kazał zaprowadzić się do rymarza. Tak trafił do zakładu mojego ojca. – Powiedział mi, że mam dwie godziny na wykonanie pejcza, a zapłatą będzie to, że wypróbuje go na moim grzbiecie. A gdybym przypadkiem nie zdążył to… i przyłożył mi pistolet do głowy – opowiada pan Franciszek Matuszewski.