Artykuł ukazał się w Dzienniku "Rzeczpospolita".
Aby skoczyć bezpośrednio do fragmentu o nas - kliknij tu!

Dzięki atmosferze i spotkanym tu ludziom czuję się młodsza o dziesięć lat – opowiada słuchaczka krakowskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Dla innych dojrzałych studentów istotne są orientacja we współczesnym świecie, nadążanie za zmianami technologicznymi, wreszcie – wzajemna pomoc. Przez 35 lat w Polsce powstało ponad 250 UTW

By dodawać życia do lat, a nie tylko lat do życia”… – mówiła prof. Halina Szwarc, kierownik Zakładu Gerontologicznego w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego Lekarzy w Warszawie, 12 listopada 1975 roku podczas wykładu inaugurującego działalność pierwszego w Polsce uniwersytetu trzeciego wieku. Stworzyła go po konsultacjach z inicjatorem pierwszych takich instytucji we Francji Pierre’em Vellasem. Otwarcie jego pierwszego UTW w Tuluzie w 1973 roku zachęcało specjalistów gerontologów i geriatrów do badań nad jakością życia osób starszych, których dzięki postępowi medycyny przybywało w całej Europie. Vellas zdawał sobie sprawę, że zmiana sposobu i warunków życia po przejściu na emeryturę może negatywnie wpłynąć na zdrowie, samopoczucie i kondycję coraz dłużej żyjących kilkudziesięciolatków. Dał więc seniorom nie tylko możliwość zapełnienia luk w edukacji, ale też spotkania się z rówieśnikami i młodszymi studentami. Francuskie uniwersytety trzeciego wieku są dziś centrami kształcenia ustawicznego powiązanymi z francuskimi szkołami wyższymi. Idee Vellasa najszybciej poza Francją znalazły oddźwięk w Belgii, Hiszpanii, Szwajcarii i w Polsce.

Pamiętnik ze Starego Radzynia prezentowany podczas III edycji "Seniorów w Akcji"